Drodzy Przyjaciele Fundacji,

nie było mi łatwo wybrać młodych ludzi do tej akcji.

W naszej bazie rodzin objętych pomocą Fundacji „Na Pomoście Miłości” mam dziesięcioro dzieci urodzonych w 2008 roku, czyli takich, które właśnie wchodzą w dorosłość. Każde z nich ma swoją historię. Każde zasługuje na zauważenie. I pewnie każdemu chciałoby się podarować coś pięknego na osiemnaste urodziny.

Ale wiem też, że nasza Fundacja — jak czasem mówię — jest trochę „fundacją dzielnicową”. Bliską ludziom, konkretną, codzienną. Nie chcę, by nasze działania były nieustannym proszeniem o więcej i więcej. Dlatego ten wybór był dla mnie szczególnie trudny.

Wybrałam siódemkę młodych ludzi, co do których mam głębokie poczucie, że mogą nie dostać nic od nikogo.

A przecież osiemnaste urodziny to nie jest zwykły dzień. To próg. Moment, w którym młody człowiek zaczyna myśleć: „jestem dorosły”, „mogę więcej”, „mogę spróbować inaczej”. Dla wielu z nas prezent na 18-tkę jest czymś oczywistym — laptop, tablet, monitor, buty, ubranie, elegancki strój, coś wymarzonego. Dla nich to często marzenie wypowiadane cicho, niepewnie, jakby nie do końca wolno było o nie prosić.

Tak, wiem — to są marzenia jednorazowe, materialne.

Ale czasem właśnie taki jednorazowy gest może powiedzieć młodemu człowiekowi coś bardzo ważnego:
„Nie jesteś sam.”
„Ktoś Cię zauważył.”
„Ktoś uznał, że Twoja radość też jest ważna.”

Wielu z tych wspaniałych młodych ludzi marzy tak naprawdę o czymś dużo większym niż tablet, monitor, buty czy ubranie. Marzy o innej przyszłości. O spokojniejszym domu. O szansie. O tym, żeby nie powtarzać bólu, który widzieli wokół siebie. O tym, by kiedyś móc powiedzieć: „udało mi się”.

Może nasz gest będzie dla nich małym znakiem na starcie dorosłości. Może pomoże im pomyśleć:

„Skoro są ludzie, którzy mnie zauważyli, to może naprawdę jestem ważny. Może pójdę w świat i będę robić wszystko, by zmieniać świat — zaczynając od swojego własnego. Bo jestem już dorosły. I mogę więcej.”

Dlatego zapraszam Państwa do naszej wyjątkowej akcji: 👉 zajrzyjcie do załącznika

Zapraszam do wspólnego pakowania Pelikana na 18-tkę! Niech leci do naszych młodych dorosłych z prezentami, radością i odrobiną tego pięknego zamieszania, które mówi: „Ktoś tu dzisiaj świętuje!”. A jeśli ktoś chciałby dorzucić coś słodkiego, pachnącego albo po prostu miłego — słodycze, kosmetyki i drobne upominki są zawsze mile widziane, bo choć oni formalnie wchodzą w dorosłość, to czekolada i żel pod prysznic nadal mają moc ratowania świata.

Dla osób pragnących wesprzeć inicjatywę „18-stka na Pomoście”:

Bank: PKO BP S.A.
Kod BIC (SWIFT): BPKOPLPW
Tytuł przelewu: 18stka na Pomoście

Jolanta Brendel – Pasjonatka Pelikana

---

Witam i dzień dobry Wszystkim, którzy tak mocno zaangażowali się w akcję wielkanocną,

Przyznam, że Pelikan tym razem nie zasiedział się 🙂 — ale intensywnie przemierzał kilometry, by dotrzeć do Wszystkich. Musiał czasami gdzieś się zatrzymać, by nabrać sił — tyle naraz dobra niósł!

Na Pomoście Miłości stanęło 31 osób i rodzin z łączną kwotą 9.100,00 zł oraz z prezentami w rękach!!!

W załączeniu przesyłam sprawozdanie ze szczegółami, foteczkami, opisami i rozliczeniem.

A ja z całego serca dziękuję za każdy gest. Za każdą wpłatę, każdy prezent, każde pytanie, każde „co jeszcze trzeba?”, każdy SMS, mail, telefon i dobre słowo. Za to, że jesteście blisko — czasem bardzo konkretnie, z pełnymi torbami, a czasem po cichu, jednym zdaniem, które daje siłę na kolejny krok.

Bo ja już wiem, że kiedy Pelikan rusza z Pomostu, to nie leci sam. Ma za sobą ludzi, na których naprawdę można liczyć. I choć czasem macha skrzydłami trochę krzywo, czasem po drodze coś zgubi, a czasem musi przysiąść i złapać oddech — to dzięki Wam zawsze dolatuje tam, gdzie trzeba.

„Dobro to jedyna rzecz, która się mnoży, kiedy się ją dzieli.”

Dziękuję, że dzielicie je razem ze mną.
Pasjonata Pelikana – Jolanta Brendel

Zapraszam gorąco do zapoznania się ze szczegółowym sprawozdaniem!